Na pierwszy rzut oka wygląda tylko na ruchliwe skrzyżowanie, ale nazwa nie wzięła się z kaprysu: przez stulecia stała tu jedna z bram w murach otaczających Alicante, ta, która otwierała się prosto na port. Była to dokładna granica między miastem w środku a morzem na zewnątrz.
Miasto otoczone murami, zwrócone ku Morzu Śródziemnemu
Alicante było przez stulecia twierdzą, z bastionami i armatami zwróconymi ku morzu, zawsze z jednym okiem na piratów berberyjskich i wrogie floty. Mury nie były ozdobą: były infrastrukturą, która pozwalała żyć na niebezpiecznym wybrzeżu.
Tą bramą wjeżdżały do miasta towary wyładowywane ze statków i wychodzili mieszkańcy Alicante, żeby wsiąść na statek. Cały ruch między portem a miastem przechodził przez to miejsce, co czyniło je najbardziej uczęszczanym punktem w obrębie murów.
Zagrożenie było prawdziwe i udokumentowane. Najgorszy cios przyszedł w 1691 roku, kiedy francuska flota stanęła naprzeciw miasta i przez wiele dni je bombardowała, zrzucając na domy tysiące pocisków. Była to jedna z największych katastrof w jego historii.
Kiedy miasto zburzyło mury
W XIX wieku Alicante zrobiło to samo co tyle innych hiszpańskich miast: zburzyło pierścień murów, który je dusił, żeby móc się rozrastać. Mury straciły już funkcję wojskową i stały się przeszkodą dla rozwoju miasta i dla miejskiej higieny.
Z bramy nie został kamień na kamieniu, ale nazwa przylgnęła na dobre, a z nią pamięć, że tu był próg. To bardzo częste zjawisko w hiszpańskiej urbanistyce: bramy znikają, a nazwy miejsc przetrwają.
Rozbiórka pozwoliła stworzyć nadmorski front miasta w znanym dziś kształcie, z Explanadą wydartą terenom dawnych umocnień, i wytyczyć Ramblę na innym odcinku murów.
A plac wciąż jest granicą, choć innego rodzaju: oddziela stare miasto od promenady nadmorskiej, a samochody, tramwaje i piesi przecinają go we wszystkich kierunkach o każdej porze.
Nie do przegapienia
Tu stała brama
Brama w murach, która otwierała się na port. Przechodził przez nią cały ruch między morzem a miastem.
Bombardowanie z 1691 roku
Francuska flota przez wiele dni ostrzeliwała miasto tysiącami pocisków. Największa katastrofa w jego historii.
Mury upadły w XIX wieku
Jak w tylu hiszpańskich miastach: przestały bronić, a zaczęły dusić.
Wciąż jest granicą
Plac oddziela stare miasto od promenady nadmorskiej, a samochody, tramwaje i piesi przecinają go we wszystkich kierunkach.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Alicante
To tutaj zbiegają się części centrum. Po jednej stronie leżą Explanada de España i port; po drugiej stare miasto i droga w górę do konkatedry; a na wprost plaża Postiguet.
Jest tu przystanek tramwaju, linii, która łączy centrum z plażą San Juan i z całym wybrzeżem aż po Benidorm i Dénię. To najwygodniejszy węzeł komunikacyjny, jeśli chcesz poruszać się z centrum.
Jako przystanek sam w sobie nie wymaga więcej niż pięciu minut, ale warto się zatrzymać, popatrzeć na ten ruch i złapać orientację: stąd widać, jak zorganizowane jest miasto.
Najczęstsze pytania
Czy naprawdę zaatakowano miasto od strony morza?
I to jak. Najgorszy cios przyszedł w 1691 roku, kiedy potężna francuska flota stanęła naprzeciw miasta i bez litości bombardowała Alicante przez kilka dni, zrzucając na domy tysiące pocisków. To była jedna z największych katastrof w dziejach miasta. Kiedy więc wyobrażasz sobie, jak te mury się bronią, to nie bajka: niebezpieczeństwo naprawdę przychodziło od wody i nieraz zapukało do bramy kulami armatnimi.
