Cztery rzędy olbrzymich fikusów, które podają sobie ręce w górze i tworzą nawę katedry z liści, z korzeniami wychodzącymi z ziemi jak drewniane węże, które podnoszą płyty chodnika. To najstarszy park w Alicante, zaprojektowany w 1886 roku na miejscu dawnych stoczni.
Pierwsze płuca miasta
Zaprojektowano go w 1886 roku według projektu architekta José Gonzáleza Altésa, dokładnie na skraju, gdzie miasto wychodziło ku morzu, na terenie dawnych stoczni. Stąd jego bardzo wydłużony i wąski kształt, biegnący równolegle do wody: to odcisk działki, którą zajął.
Jego powstanie było częścią tego samego ruchu, który zburzył mury i otworzył Explanadę: miasto, które pękało w szwach, wyposażało się w publiczne tereny zielone, co w Hiszpanii XIX wieku było świeżą nowością.
To dosłownie miejsce, w którym Alicante nauczyło się spacerować w cieniu, kiedy prawie nic z tego, co dziś je otacza, jeszcze nie istniało. Ta założycielska rola w życiu publicznym miasta nadaje mu wartość, jakiej nie podejrzewałbyś po jego rozmiarach.
Fikusy z drugiego końca świata
Drzewa to australijskie figowce z gatunku Ficus macrophylla, tak zwane figowce z zatoki Moreton. Sprowadzono je z drugiego końca planety ponad sto lat temu, a w tutejszym łagodnym klimacie wyrosły na te olbrzymy.
Spektakularne są dlatego, że wypuszczają korzenie powietrzne z gałęzi i z pnia, a te po dotarciu do ziemi drewnieją i stają się nowymi podporami. Dlatego pień wygląda jak plątanina kolumn i dlatego korzenie podnoszą nawierzchnię.
Są tu okazy liczące ponad sto lat, które dawały cień kilku pokoleniom mieszkańców Alicante. Każde drzewo jest tu zabytkiem samym w sobie, a cały zespół jest objęty ochroną właśnie z tego powodu.
Poszukaj też dwóch par kamiennych psów i lwów, które strzegą alei: pochodzą ze starej posiadłości ziemskiej na obrzeżach miasta i trafiły tutaj, by trzymać straż między korzeniami. I małej fontanny z chłopcem grającym na flecie, skromnej, ale ujmującej.
Nie do przegapienia
Najstarszy park
Zaprojektowany w 1886 roku na miejscu dawnych stoczni. Stąd jego wydłużony kształt, równoległy do wody.
Australijskie figowce
Ficus macrophylla, sprowadzone z drugiego końca świata ponad sto lat temu. Niektóre mają ponad sto lat.
Korzenie podnoszą nawierzchnię
Wypuszczają z gałęzi korzenie powietrzne, które po dotknięciu ziemi stają się nowymi podporami.
Kamienne psy i lwy
Dwie pary strzegące alei, przywiezione ze starej posiadłości ziemskiej na obrzeżach.
Jak to miejsce wpisuje się w twoje zwiedzanie Alicante
Leży na zachodnim przedłużeniu promenady Explanada de España, więc pieszo łączy się z nadmorskim frontem miasta. To piętnastominutowy przystanek w ramach dłuższego spaceru.
Stąd ruszysz dalej w stronę Plaza de Gabriel Miró, gdzie rosną kolejne stuletnie fikusy i która jest najpiękniejszym placem w centrum, oraz w stronę ADDA i parków w górnej części miasta.
Latem to jedno z najchłodniejszych miejsc w mieście, z gęstym i nieprzerwanym cieniem. A o każdej porze roku sprawdza się jako przerwa: ławki, cień i cisza pięć minut od zgiełku Explanady.
Najczęstsze pytania
Co to za gatunek tych olbrzymich fikusów?
To australijskie figowce z gatunku Ficus macrophylla, tak zwane figowce z zatoki Moreton. Sprowadzono je z drugiego końca świata ponad sto lat temu, a tutaj, w naszym łagodnym klimacie, wyrosły na takie olbrzymy. Tak spektakularne są dlatego, że z ich gałęzi i pnia wyrastają korzenie powietrzne, które opadają w poszukiwaniu ziemi, i jedno drzewo zaczyna w końcu wyglądać jak cały las. Niewiele miast może się pochwalić tak starymi okazami.
