Maleńka plaża między dwiema twierdzami, kilometrowa grobla poprowadzona przez morze i najpiękniejsze zachody słońca nad Atlantykiem. Co zobaczyć i o której przyjść.
La Caleta to jedyna plaża starego miasta i jest mała, ledwie czterysta metrów wciśniętych między dwa zamki, z secesyjnym pawilonem kąpielowym z 1926 roku postawionym pośrodku. Ale to miejsce, które wizualnie definiuje Kadyks, bo wychodzi dokładnie na zachód i bo stąd wyrusza kamienna grobla, która wchodzi kilometr w głąb Atlantyku.
Grobla do zamku San Sebastián na dużym odcinku nie ma balustrady i przy sztormie jest zamykana. W połowie drogi, gdy się odwrócisz, zobaczysz najpiękniejszy widok Kadyksu, jaki istnieje.
Plaża między dwiema twierdzami
I pawilon kąpielowy pośrodku wody.
La Caleta zajmuje naturalną lukę między dwoma zamkami i to położenie wyjaśnia jej historię: była pierwotnym portem fenickiego i rzymskiego miasta, osłoniętym od fal przez rafy, zanim nowoczesny port przeniósł się na drugą stronę półwyspu.
Pośrodku wody wznosi się pawilon kąpielowy La Palma y del Real, secesyjny budynek z 1926 roku na palach, z dwoma symetrycznymi skrzydłami i centralną rotundą. Dziś mieści centrum archeologii podwodnej, a podczas odpływu stoi z nogami na piasku.
To mała miejska plaża, z drobnym piaskiem i spokojną wodą, a latem zapełnia się do ostatniego miejsca. Jej urok nie tkwi w kąpieli, tylko w scenerii: dwa zamki zamykające kadr, pawilon pośrodku i słońce zachodzące dokładnie naprzeciwko.
Mieszkańcy Kadyksu uważają ją za sentymentalny symbol miasta, a w karnawałowych kupletach pojawia się bez przerwy. To także tutaj nakręcono kilka scen filmu o Jamesie Bondzie, w którym plaża udawała Hawanę, co w Kadyksie wspomina się z przekąsem.
Plan w kształcie gwiazdy ze spiczastymi bastionami, zaczęty w 1598 roku, po tym jak dwa lata wcześniej angielska flota złupiła i spaliła miasto. Zaprojektował go Cristóbal de Rojas, który w tym samym roku wydał wzorcowy traktat o fortyfikacji. Wstęp wolny.
Dochodzi się do niego kamienną groblą długą prawie na kilometr, poprowadzoną przez morze. Dawna tradycja umieszczała tu świątynię Kronosa, na krańcu znanego świata. Jego żelazna latarnia morska z 1908 roku była jedną z pierwszych latarni elektrycznych w Hiszpanii. Zmienne godziny otwarcia i zamknięcia z powodu prac.
Czterysta metrów piasku, które były pierwotnym portem fenickiego i rzymskiego miasta, osłoniętym przez rafy. Pośrodku secesyjny pawilon kąpielowy z 1926 roku na palach, dziś centrum archeologii podwodnej, który podczas odpływu stoi z nogami na piasku.
Z południowego krańca plaży wyrusza kamienna grobla długa prawie na kilometr, która wchodzi w Atlantyk aż do wysepki z zamkiem San Sebastián. Na dużym odcinku nie ma balustrady, woda rozbija się z obu stron, a przy przypływie i wietrze ochlapie cię od stóp do głów.
Przejście jej powoli, z odwracaniem się co chwilę, to najlepsze przeżycie, jakie oferuje miasto. Kadyks oddala się i maleje z każdym krokiem, a w połowie drogi masz w kadrze całe stare miasto, z żółtą kopułą dominującą nad sylwetką miasta i wieżami obserwacyjnymi wystającymi spomiędzy dachów.
Zamek na końcu miewał w różnych okresach zmienne godziny otwarcia i był zamykany z powodu prac, więc warto to sprawdzić, zanim przejdziesz ten kilometr. Ale spacer i tak się opłaca, bo widok masz z samej grobli, a nie z wnętrza zamku.
Przy sztormie wejście zamyka się ze względów bezpieczeństwa i słusznie: fale przelewają się przez groblę i nie ma gdzie się schronić. W dni wzburzonego morza widok z brzegu, z wodą przeskakującą przez murek, sam w sobie jest spektaklem.
Reszta nadmorskiej pierzei
La Caleta nie jest sama: to część ciągłej promenady, która okrąża całe stare miasto wzdłuż brzegu wody i którą da się przejść w całości w dobrą godzinę, zawsze po płaskim i zawsze z morzem w zasięgu wzroku.
Na północ promenada Alameda Apodaca i park Genovés, dwa ogrody z XIX wieku z ogromnymi fikusami, palmami i żywopłotami przyciętymi w fantazyjne kształty, wychodzące na zatokę. I Baluarte de la Candelaria, kolejny element systemu obronnego, dziś przestrzeń kulturalna z wolnym wstępem.
Na południe paseo Fernando Quiñones biegnie wzdłuż morza aż do początku grobli prowadzącej do zamku, z otwartymi widokami na Atlantyk. To najprzyjemniejszy odcinek na spacer pod koniec dnia, kiedy spada upał.
Porą na to wszystko jest zachód słońca. La Caleta wychodzi dokładnie na zachód, słońce zachodzi wprost naprzeciwko i widać stąd, jak opada do oceanu, a oba zamki rysują się na tle wody. To bez przesady jedno z najpiękniejszych zakończeń dnia na hiszpańskim wybrzeżu.
4
Parque Genovés
📍 Obok promenady Alameda Apodaca
Ogród z XIX wieku z ponad setką gatunków drzew, żywopłotami przyciętymi w fantazyjne kształty i grotą z kaskadą. To płuca starego miasta i daje nieprzerwany cień, co latem bardzo się przydaje. Wstęp wolny.
Leży po drodze między centrum a La Caleta, a jego neomudéjarowa fasada z czerwonej cegły należy do najczęściej fotografowanych w mieście. To siedziba Concurso Oficial de Agrupaciones, oficjalnego konkursu zespołów karnawałowych, który co roku w lutym przez całe tygodnie wypełnia teatr.
Tak, kamienną groblą długą prawie na kilometr, poprowadzoną przez morze, która zaczyna się na końcu La Caleta. Na dużym odcinku nie ma balustrady, a przy sztormie zamyka się ją ze względów bezpieczeństwa. Zamek miewał zmienne godziny otwarcia i bywał zamykany z powodu prac, ale spacer opłaca się, nawet jeśli jest zamknięty.
O której najlepiej przyjść na La Caleta?
Na zachód słońca, bez dyskusji. Plaża wychodzi dokładnie na zachód, słońce zachodzi wprost naprzeciwko i widać stąd, jak opada do Atlantyku, z zamkiem Santa Catalina z jednej strony i zamkiem San Sebastián z drugiej. To jedno z najpiękniejszych zakończeń dnia na całym hiszpańskim wybrzeżu.
Co to za budynek pośrodku plaży?
To dawny pawilon kąpielowy La Palma y del Real, zbudowany w 1926 roku na palach w stylu secesyjnym, z dwoma symetrycznymi skrzydłami i centralną rotundą. Dziś mieści centrum archeologii podwodnej. Podczas odpływu stoi z nogami na piasku i można go obejść dookoła.
Czy to dobra plaża do kąpieli?
Jest mała, ledwie czterysta metrów, z drobnym piaskiem i spokojną wodą, bo rafy osłaniają ją od fal: w końcu była pierwotnym portem fenickiego i rzymskiego miasta. Latem zapełnia się do ostatniego miejsca. Żeby popływać, mając wokół siebie przestrzeń, lepsze są plaże w nowej części miasta, Victoria i Santa María del Mar.
Czy wstęp do zamku Santa Catalina jest bezpłatny?
Tak, wstęp na teren zamku jest bezpłatny. Można obejść plac apelowy, kaplicę, sale zbrojowni i ganek straży na murach, skąd widać u stóp całą La Caleta. Odbywają się tu też wystawy i koncerty, a godziny otwarcia zależą od sezonu, więc warto je sprawdzić.
Co jeszcze jest na nadmorskiej pierzei?
Ciągła promenada, która okrąża całe stare miasto wzdłuż brzegu wody, płaska i do przejścia w dobrą godzinę. Na północ Alameda Apodaca, park Genovés i Baluarte de la Candelaria; na południe paseo Fernando Quiñones aż do początku grobli prowadzącej do zamku.
Informacje praktyczne
GdzieZachodni skraj starego miasta, 15 minut pieszo od katedry.
GroblaPrawie kilometr przez morze do zamku San Sebastián, na dużym odcinku bez balustrady.
Za darmoPlaża, zamek Santa Catalina, park Genovés i wszystkie promenady.
Najlepsza godzinaZachód słońca: La Caleta wychodzi dokładnie na zachód.
UwagaPrzy sztormie grobla do zamku jest zamykana. A zamek San Sebastián bywał zamknięty z powodu prac.
W pobliżuAlameda Apodaca, Baluarte de la Candelaria i paseo Fernando Quiñones, wszystko po płaskim.
Na mapie
🎧 Z Viavoy
Spaceruj po Cadiz i słuchaj we własnym tempie
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Cadiz offline, kiedy chcesz.