Op 28 maart 1809 werd Vigo de eerste stad van Spanje die zich bevrijdde van de troepen van Napoleon. En wie in de voorste linie stonden, waren zeelieden die juist hiervandaan kwamen, uit O Berbés. De stad beleeft het elk jaar opnieuw door zich in historische kledij te hullen voor de Festa da Reconquista.
Hoe een ommuurde stad werd ingenomen
Vigo was bezet door de Fransen en was nog altijd een stadje binnen muren, met poorten. De opstandelingen bestormden de omwalling via de Porta da Gamboa, een van die poorten, in een aanval waarin de inwoners samen optrokken met groepen die uit de omliggende streek waren gekomen.
Het verhaal gaat dat een oude zeeman die ze Carolo noemden dood neerviel terwijl hij de poort met bijlslagen probeerde in te slaan, en dat het de militair Bernardo González del Valle was, bekend als Cachamuiña, die er uiteindelijk doorheen wist te breken.
De bijnaam Cachamuiña komt van zijn geboortegrond: Cachamuíña is een parochie in de streek van Ourense, landinwaarts, en daar kwam hij vandaan. Vroeger kende men mensen eerder bij hun plaats van herkomst dan bij hun achternaam, en de naam van het dorp bleef zijn hele leven aan hem kleven.
Die dag gaven de Fransen zich over. Vigo was de eerste Spaanse stad die zich van de bezetter bevrijdde, een feit waar de stad trots op is en dat een groot deel van haar burgerlijke beeldtaal verklaart.
Wat daarna kwam, en het feest
In Vigo eindigde de oorlog daar, maar Galicië moest het karwei nog afmaken. De Fransen beheersten nog een groot deel van het gebied en werden pas in juni 1809 helemaal verdreven, in de slag bij Ponte Sampaio, aan de monding van de ría, waar de Galicische troepen hun de weg versperden.
De Reconquista liet bovendien een enorme wond in het erfgoed achter: datzelfde jaar ontplofte een kruitmagazijn bij de Castro en vloog de oude gotische kerk van de stad de lucht in. Wat nu de co-kathedraal is, werd daarna gebouwd, tussen 1816 en 1838.
Elk jaar, eind maart, viert de stad de Festa da Reconquista: de Casco Vello kleedt zich als 1809, met een historische markt, naspelingen van de bestorming, verklede mensen en een heel weekend lang volle straten.
Het is een van de historische feesten van Galicië waaraan het meest wordt meegedaan, en een uitstekende manier om de oude wijk op volle toeren te zien draaien. Als je in die periode reist, verandert het je bezoek volledig.
Niet te missen
28 maart 1809
Vigo werd de eerste stad van Spanje die zich bevrijdde van de troepen van Napoleon.
Carolo en Cachamuiña
Een oude zeeman stierf toen hij de poort met bijlslagen openbrak; de militair Cachamuiña wist erdoor te breken.
Galicië had drie maanden langer nodig
De Fransen werden pas in juni helemaal verdreven, in de slag bij Ponte Sampaio.
De Festa da Reconquista
Elk jaar eind maart kleedt de Casco Vello zich als 1809, met een historische markt en naspelingen.
Hoe het in je bezoek aan Vigo past
Het decor is O Berbés en de straten van de Casco Vello die vanaf het water omhoogklimmen. Er is niet één monument te zien: wat er is, is een wijk en een verhaal die je samen doorloopt.
De stop duurt tien of vijftien minuten tussen de arcaden. Hij past vanzelf in de route die van Porta do Sol naar de haven afdaalt.
De andere militaire episode van de stad ligt boven, bij de Fortaleza do Castro, anderhalve eeuw eerder gebouwd om de ría te verdedigen. Met die twee verhalen samen begrijp je waarom Vigo zo lang ommuurd bleef.
Veelgestelde vragen
Waar komt de bijnaam Cachamuiña vandaan?
Van zijn geboortegrond. Cachamuíña is een parochie in de streek van Ourense, landinwaarts, en daar kwam hij vandaan. Vroeger kende men mensen vooral bij hun plaats van herkomst en niet bij hun achternaam, dus de naam van het dorp bleef zijn leven lang aan hem kleven en daarmee is hij de geschiedenis ingegaan. Vigo heeft hem op zijn manier bedankt, door straten in het centrum naar hem te noemen. Een heel dorp veranderd in de bijnaam van een held.
En eindigde daar de oorlog tegen de Fransen?
In Vigo wel, maar Galicië moest het karwei nog afmaken. De Fransen beheersten nog een groot deel van het gebied en werden pas een paar maanden later helemaal verdreven, in juni achttienhonderdnegen, in de slag bij Ponte Sampaio, aan de poort van de ría, waar de Galicische troepen hun definitief de doorgang afsneden. Vigo gaf de eerste kreet; Ponte Sampaio zette de punt erachter. Twee mijlpalen van hetzelfde heldhaftige jaar.
