Hallo! Ik ben Daan, geboren op een steenworp van deze zee, en ik heet je welkom in mijn Santa Cruz.
Overzicht
Vandaag neem ik je mee naar mijn favoriete hoek: de zuidelijke boulevard, die strook licht asfalt en zilte wind waar de stad eindelijk besloot de oceaan recht aan te kijken. Doe je ogen een seconde dicht en luister naar de Atlantische Oceaan die op de golfbreker slaat, naar de meeuwen, naar de haven die nooit slaapt, naar die zoutlucht die de lucht van het eiland is.
We komen langs het grote witte zeil van het Auditorium, het Zwarte Kasteel dat Nelson tegenhield, de zwembaden van César Manrique, de hoogste torens van de archipel en een immense tuin die op een oude vuilstort is gegroeid. Een hele stad die zichzelf opnieuw uitvindt met het gezicht naar zee.
En nog iets: het Auditorium van Tenerife heeft zijn eigen volledige audiogids, bij deze wandeling inbegrepen; bij aankomst tik je en ga je naar binnen. Onze wandeling begint bij het Auditorium van Tenerife.
We gaan beginnen.
Route
Doe je ogen goed open, want wat je voor je hebt lijkt op niets anders. Die grote witte golf die op het punt lijkt te breken boven de zee is het Auditorio de Tenerife, het werk dat voorgoed veranderde hoe de wereld naar deze stad kijkt.
- 2
Het zeil en het trencadís
Kijk nu alleen naar het grote zeil, die gebogen punt die omhoog schiet en in de lucht blijft hangen. Hier komt het feit waar iedereen met open mond van staat: die kam steunt nauwelijks op twee punten en is op het meest gewaagde stuk tussen vijftien en twintig centimeter dik.
Zie je die lage, ronde toren van donkere steen, bijna ineengedoken naast de zee? Laat je niet misleiden door zijn formaat: het is het kasteel van San Juan Bautista, al noemt iedereen in Santa Cruz dat kasteel het Zwarte Kasteel.
- 4
Het wapenfeit van 25 juli
Een detail dat dit kasteel als een schat bewaart: op 25 juli 1797 probeerde de Britse vloot van admiraal Horatio Nelson Santa Cruz door verrassing in te nemen, en de verdedigingswerken van deze kust behoorden tot degene die hem een halt toeriepen.
Adem diep in, want we betreden een van de plekken die de chicharreros het meest liefhebben, zoals wij, de mensen van Santa Cruz, onszelf noemen.
- 6
Het meer en de zwembaden van Manrique
Kijk nu naar het grote meer in het midden, dat rustige watervlak omgeven door een wit zonneterras. Het is niet alleen mooi: het is pure Manrique-methode.
Kijk omhoog en zoek de twee reuzen die de hemel van dit deel van de stad domineren. Het zijn de Torres de Santa Cruz, twee woontorens als een tweeling, die je vanaf bijna elk punt in het zuiden van het eiland ziet.
Voor je ligt een witte kolos met zuivere lijnen en gebogen ribben die meer op een beeldhouwwerk lijkt dan op een paviljoen.
- 9
De raffinaderij en Santa Cruz Verde 2030
Kijk even naar het zuiden, naar die enorme strook land die de stad aan het heroveren is. Bijna een eeuw lang rook heel deze flank naar aardolie: hier draaide, sinds 1930, de eerste raffinaderij van Spanje.
En nu komen we bij het juweel dat ik het liefst vertel, want zijn geschiedenis is bijna een wonder. Deze groene heuvel waar je straks op gaat klimmen, bedekt met palmbomen uit de halve wereld, is het Palmetum de Santa Cruz.
- 11
Het uitkijkpunt van het Palmetum
Klim naar het hoogste punt van de tuin, want de inspanning wordt beloond. Vanaf dit uitkijkpunt, boven wat een berg afval was, opent zich een van de beste panorama's van de hele stad.
