Het beroemdste uitkijkpunt van Pamplona: een breed balkon boven op het bastion, van waaruit de stad zich als een waaier opent, bijna honderdtachtig graden horizon. Beneden de rivier de Arga, die als een natuurlijke gracht om de oude binnenstad heen loopt; op de achtergrond de berg, groen of besneeuwd, afhankelijk van de dag.
Wat je precies ziet
Beneden de Arga, die de oude binnenstad met een bocht afsluit; tegenover je de wijken Rochapea en Chantrea, die tegen de helling op klimmen; en op de achtergrond de Ezkaba, ook San Cristóbal genoemd, die de horizon in het noorden afsluit.
“Rochapea” komt van het Baskische arrotxapea, wat ongeveer “onder de rots” betekent. En dat is letterlijk: de rots is deze rots waarop de stadsmuur rust, en de wijk ontstond precies aan de voet ervan, tussen de rotswand en de rivier.
De Ezkaba verbergt een hard verhaal: op de top staat een militair fort uit de 19e eeuw dat in 1938 een gevangenis was, en van daaruit vond de grootste gevangenenontsnapping van het toenmalige Spanje plaats, honderden mannen die op een nacht in mei de berg af renden. Maar heel weinigen haalden het.
De naam van het uitkijkpunt komt van een oude herberg die hier stond, met een wit paard als uithangbord, en de plek heeft die liefkozende bijnaam voorgoed gehouden. Ernaast is nog altijd een herberg met die naam.
De plek waar je naartoe gaat om na te denken
Hier komen verliefde stelletjes bij zonsondergang, gezinnen op zondag en iedereen die zijn hoofd op orde moet brengen. Het is een echte stedelijke functie: elke stad heeft zo'n plek nodig, en in Pamplona is het deze.
Het licht bepaalt hier veel: 's ochtends komt de zon recht tegenover je op boven de bergen, en tegen het eind van de middag kleurt ze goud boven de daken. De zonsondergang is onbetwist het moment.
Zijn er pelgrims, dan zie je er meer dan één de rugzak neerzetten en sprakeloos blijven staan: dit is een van de eerste grote uitzichten van de Camino de Santiago, de pelgrimsroute naar Santiago, meteen bij het binnenkomen van de stad, na de oversteek van de Pyreneeën vanuit Roncesvalles.
Het advies van wie de plek kent: maak nog geen foto's. Kijk eerst met je ogen en blijf even. Dat wis je niet, en de foto kan vijf minuten wachten.
Niet te missen
Honderdtachtig graden horizon
De Arga om de oude binnenstad heen, de Rochapea tegenover je en de berg op de achtergrond.
“Rochapea” is “onder de rots”
Van het Baskische arrotxapea. De rots is de rots waarop de stadsmuur rust.
De naam komt van een herberg
Een oude herberg met een wit paard als uithangbord. De bijnaam bleef voorgoed hangen.
Het eerste uitzicht van de Camino
Pelgrims die uit Roncesvalles afdalen, zien Pamplona hier voor het eerst.
Hoe het past in je bezoek aan Pamplona
Het uitkijkpunt ligt op het bastion van Redín, op een steenworp van de kathedraal, aan de noordoostkant van de oude binnenstad.
De stop duurt een kwartier tot twintig minuten, plus de tijd die je blijft. De toegang is vrij en op elk uur, al is het er 's nachts slecht verlicht.
Combineer het met de wandeling over de stadsmuren, die van hieruit naar beneden loopt tot het Portal de Francia, de poort waardoor de pelgrims van de Camino binnenkomen.
Veelgestelde vragen
Waar komt de naam van de wijk beneden je vandaan, de Rochapea?
Uit het Baskisch arrotxapea, dat ongeveer onder de rots betekent. En het is letterlijk: de rots is dit rotsblok waarop de stadsmuur rust, en de wijk ontstond precies aan zijn voet, tussen de muur en de rivier.
Welke berg sluit de horizon in het noorden af?
De Ezkaba, of San Cristóbal. Op de top staat een militair fort uit de 19e eeuw dat een harde geschiedenis verbergt: in 1938 was het een gevangenis, en daar vandaan kwam de grootste ontsnapping van gevangenen in het Spanje van die tijd, honderden mannen die op een meinacht de berg af renden. Heel weinig mensen haalden het. Je kijkt naar een prachtig landschap, ja, maar ook naar een plek van herinnering.
