Granada · Wat te zien

La Alcazaba

Het is het oudste en hardste deel van het Alhambra, het deel dat er al stond toen de paleizen van stucwerk en water nog in niemands verbeelding bestonden. Massieve torens, muren en, helemaal aan het eind, de Torre de la Vela: het mooiste balkon van Granada, met de hele stad beneden je, de Albaicín die tegenover tegen de heuvel op klimt en de Sierra Nevada op de achtergrond. Haar klok bepaalde eeuwenlang de irrigatie van de hele Vega, de vlakte rond de stad.

Vóór de paleizen

Op deze heuvel stonden al in de 9e eeuw verdedigingswerken, lang voor de Nasridische dynastie. De naam Alhambra – al-Hamra, “de rode” – komt van de kleur die de muren van stampleem bij zonsondergang krijgen, en hij is al uit die vroege tijd overgeleverd.

De sprong komt in 1238, wanneer Muhammad I, de stichter van de Nasridische dynastie, zijn hof hierheen verplaatst en de oude vesting tot de kern van een paleisstad maakt. De Alcazaba is die vesting: torens, weergangen, een waterreservoir en, binnen de muren, de Barrio Castrense, de wijk waar het garnizoen woonde.

Die wijk verrast iedereen die erdoorheen loopt het meest. De fundamenten van de woningen van de soldaten zijn bewaard gebleven, met hun straten, hun ovens en hun latrines: een militaire stad in het klein, sober en functioneel, op honderd meter van de verfijndste zalen van de westerse islamitische wereld.

De Torre de la Vela en haar klok

De toren dankt zijn naam aan de klok die hem bekroont, en die klok had eeuwenlang een heel concrete en weinig militaire functie: ze gaf de irrigatiebeurten van de Vega van Granada aan. De boeren openden en sloten hun irrigatiekanalen op haar slagen, in een systeem van waterverdeling dat uit de Moorse tijd stamt.

Elk jaar op 2 januari luidt ze de hele dag ter herdenking van de inname van de stad, en ze is in half Granada te horen. Er hoort een traditie bij: men zegt dat een ongetrouwde vrouw die haar die dag weet te laten klinken nog voor het eind van het jaar trouwt. De rij om haar te luiden gaat helemaal om de toren heen.

Van boven is het uitzicht het mooiste van het hele complex, en het is het uitzicht dat de geografie verklaart: de stad beneden, de Albaicín op de heuvel tegenover, de Vega die zich naar het westen opent en de Sierra Nevada die het geheel in het zuidoosten afsluit. Je begrijpt in één klap waarom iemand besloot hier een hof te vestigen.

Niet te missen

De irrigatieklok

Ze gaf de waterbeurten van de hele Vega aan. Een irrigatieklok die in een militaire toren hangt.

De Barrio Castrense

Fundamenten van de huizen van het garnizoen, met straten, ovens en latrines. Een militaire stad in het klein.

Het mooiste uitzicht van het complex

Stad, Albaicín, Vega en Sierra Nevada in één draai vanaf de Torre de la Vela.

Al-Hamra, “de rode”

De naam komt van de kleur van het stampleem bij zonsondergang, overgeleverd sinds de 9e eeuw.

Hoe het past in je bezoek aan Granada

Ze ligt bij de ingang van het terrein, na de Plaza de los Aljibes, en bijna iedereen begint hier als hij aankomt. Die volgorde is chronologisch logisch – van het oudste naar het verfijndste – maar je stemt haar het best af op je tijd voor de Nasridische paleizen, die vastligt.

De vuistregel: valt je tijdvak voor de paleizen vroeg, begin dan daarmee en bewaar de Alcazaba voor daarna; valt het halverwege de ochtend of 's middags, doe dan eerst de Alcazaba. Wat je niet kunt doen, is te laat komen bij de paleizen, want een tweede kans is er niet.

Reken op zo'n veertig minuten voor de Alcazaba, de Barrio Castrense en de klim naar de Torre de la Vela. En kom voorbereid: er is vrijwel nergens schaduw en in de zomer, rond het middaguur, kaatst de steen flink wat hitte terug.

Veelgestelde vragen

Hoe oud is deze vesting?

Heel erg. Op deze heuvel stonden al in de negende eeuw verdedigingswerken; daarom werd het Alhambra 'de rode' genoemd, naar de kleur van zijn muren bij zonsondergang. Maar het grote moment komt in 1238, wanneer Muhammad I, de stichter van de Nasridische dynastie, haar als basis voor zijn nieuwe koninkrijk kiest en zich hier vestigt, in de Alcazaba, terwijl hij droomde van de paleizen die zouden komen. Alles begon tussen deze harde stenen.

En die klok, luidt die nog steeds?

Jazeker. Elke tweede januari luidt hij de hele dag ter herdenking van de verovering van de stad, en je hoort hem in half Granada. En er is een prachtige traditie: men zegt dat de ongehuwde vrouw die hem die dag een slag weet te geven, nog voor het einde van het jaar trouwt. Je ziet rijen om naar boven te gaan. Een klok die, volgens de legende, een uitdeler van bruiloften is geworden.

Woonden er mensen in de Alcazaba?

Ja, en je ziet er nog de sporen van. Als je naar de binnenste ruimte kijkt, ligt er tussen de muren een heel dorp in ruïnes: de militaire wijk, met zijn straten, zijn huisjes, zijn waterreservoir en zelfs enkele baden, waar het garnizoen met zijn gezinnen woonde. Het was niet alleen een toren voor wachters; het was een kleine militaire stad, met een eigen leven, altijd op wacht boven de rest van Granada.

Ontdek Granada en luister in je eigen tempo

La Alcazaba maakt deel uit van onze tour Het Alhambra en het Generalife.

Viavoy-app

Andere plekken in Granada

Mexuar

Mirador de San Nicolás

Klooster van San Jerónimo

Leeuwenhof

Plaza Larga en Puerta de las Pesas

Puerta de la Justicia