Hoi! Hoe gaat het?
Overzicht
Ik ben Sanne, geboren en getogen in Alicante en van het soort dat trots is op haar stad zonder er drukte over te maken. Vandaag laten we de bekende ansichtkaarten even links liggen en lopen we door mijn groenere, rustigere Alicante, het Alicante dat naar het westen kijkt: dat van de parken met enorme ficussen, de pleinen met verborgen geschiedenis en de berg met een kasteel op de top.
We klimmen stap voor stap omhoog, zonder haast, van het oudste park van de stad tot helemaal boven, met de zee en alle daken aan onze voeten. Onderweg komen we langs de Plaza de Gabriel Miró, de Plaza del 25 de Mayo, het ADDA-auditorium, het park van Monte Tossal en het kasteel van San Fernando, en we komen twee Alicantijnen tegen die vanaf hier de wereld hebben veranderd.
Zeg gerust je tegen me, bepaal het tempo en vraag me wat je wilt: wandelen zonder op de klok te kijken is het beste plan dat ik ken. Onze wandeling begint in het Parque de Canalejas.
Haal diep adem, we gaan.
Route
Kijk omhoog en zie dit groene dak: vier rijen gigantische ficussen die elkaar bovenaan de hand reiken en een soort kathedraalschip vormen, maar dan van bladeren. Kijk naar de wortels, die als houten slangen uit de grond komen en zelfs de tegels optillen.
- 2
Wie was Canalejas
Deze wandelweg eert José Canalejas, van 1910 tot 1912 premier van Spanje en volksvertegenwoordiger voor Alicante, een politicus die vastbesloten was de stad te moderniseren en haar haven groter te maken.
Je staat op het plein dat velen van ons het mooiste van Alicante vinden. Sluit even je ogen en luister: het water van de fontein dat valt, de bladeren van de ficussen die boven je hoofd bewegen en, bijna altijd, een of andere vogel die herrie maakt.
- 4
Café Miró
Dit is het koelste plein van het centrum, dus hier heb je de ideale plek voor een pauze. Op de Plaza de Gabriel Miró vind je het Café Miró, een sfeervol café dat recht uitkijkt op de ficussen en de fontein.
- 5
Dokter Balmis en het vaccin
Je steekt een klein plein over met een naam die een bijna vergeten held verbergt: dokter Balmis. Francisco Javier Balmis werd hier geboren, in Alicante, in 1753, en in 1803 voerde hij een ongeëvenaarde heldendaad uit: het pokkenvaccin naar Amerika en de Filipijnen brengen toen er nog geen manier was om het te bewaren.
- 6
Plaza de la Montañeta
Dit zo vierkante en zo serieuze plein bewaart een geheim dat bijna niemand vermoedt: het heet Plaza de la Montañeta omdat hier echt een bergje lag. De heuvel van San Francisco, een natuurlijke verhoging van zo'n twintig meter die eeuwenlang een van de hoogtes van het centrum van Alicante was.
Blijf even staan, want de naam van dit plein is een datum, en achter die datum zit een van de diepste wonden van de stad. Eerst heette het Plaza de Balmes en hier was een markt met een metalen dak, vooral voor groenten, altijd vol mensen halverwege de ochtend.
- 8
Granier
Op de Plaza de España, aan het begin van de Avenida de Alfonso el Sabio, vind je Granier, een bakkerij en café met eigen oven waar het al vanaf de stoep naar vers brood ruikt.
Kijk naar dit witte, elegante gevaarte dat voor je opdoemt: het is het ADDA, het Auditorio de la Diputación de Alicante, de grote tempel van de muziek in de stad. Het werd in 2011 geopend, naar een ontwerp van de architect Juan Antonio García Solera uit Alicante, en het kostte een echt fortuin.
Adem diep in, want hier verandert de lucht: het ruikt naar pijnbomen, aarde en berg, ook al ben je nog in de stad. Je bent in het Parque del Monte Tossal, een groene long van drieënzestigduizend vierkante meter die de helling van deze zevenentachtig meter hoge heuvel op klimt.
- 11
De uitkijkpunten van de Tossal
Een detail om naar te zoeken terwijl je omhoog loopt: de twee mooiste uitkijkpunten van de berg hebben namen die heel typisch zijn voor Alicante en nogal merkwaardig. Het ene heet Mirador de la Mosca en het andere Mirador de la Escarpia.
Daar heb je het: het kasteel van San Fernando, dat de berg bekroont. Leg je hand op deze stenen muren, voel de wind die hier boven altijd waait en draai je om om in één keer de zee, de haven en de hele stad aan je voeten te overzien.
- 13
Een kasteel in de vorm van een rots
Een opmerking voor je ogen: zie je dat het kasteel geen regelmatige, mooie vorm heeft zoals in een boek, maar zich kronkelt en zich aanpast aan de rots van de heuvel. Het heeft twee heel verschillende bolwerken, een met geometrische hoeken die naar het noorden kijkt en een afgeronde, als een afgeknotte kegel, naar het zuidwesten.
