Bütün şehri özetleyen seyir terası. Korkuluktan Vigo riasının tamamı açılır: denizin karanın içine yumuşak ve yeşil bir fiyort gibi soktuğu Rías Baixas'tan biri; aşağıda liman, koyun ağzını kapatan Cíes adaları ve suyun üstünde yüzen midye salları.
Tam olarak ne görülür
Hemen aşağıda, balıkçılıkta ve yük trafiğinde Avrupa'nın en önemlilerinden biri olan liman, vinçleri ve gemileriyle. Karşıda öbür kıyı, beyaz köylerle bezeli Morrazo kıyısı.
Sağda, riayı içeriye doğru izleyince Rande köprüsü seçilir: iki yakayı birbirine diken o beyaz ve ince askılı köprü. O suların altında da film gibi bir hikâye yatar: 1702'de orada Rande Savaşı yaşandı; bir İngiliz-Hollanda donanması Amerika'dan gümüş yüklü dönen kalyonları gafil avladı ve pek çoğu hazinesiyle birlikte battı.
Suyun üstünde koyu renkli platformlar yüzer: bunlar midye salları, bu riayı dünyanın en büyük deniz ürünü kilerlerinden biri yapan midye çiftlikleri. Midyenin tutunarak büyüdüğü halatların sarktığı ahşap yapılardır.
En geride de koyun ağzını doğal bir set gibi kapatan, bugün ulusal park olan Cíes adaları. Romalılar onlara Tanrıların Adaları derdi ve Rodas plajı birden fazla kez gezegenin en güzel plajı seçildi.
Yüzü Atlantik'e dönük yaşayan bir şehir
Vigo buradan bir bakışta anlaşılır: hep denize bakarak, sırtını dağa dönerek yaşamış bir şehir. Olduğu her şey —castro köyü, surlu kasaba, göç kapısı, büyük balıkçı limanı— o su çizgisinden geçer.
Rías Baixas, son buzul çağından sonra okyanusun seviyesi yükselince denizin istila ettiği nehir vadileridir. Bu geometri, sularının neden korunaklı, dalgasının neden az ve biyolojik veriminin neden çok yüksek olduğunu açıklar: midye sallarını mümkün kılan da budur.
Cíes adaları tam da kırılgan oldukları için koruma altında: isteyen herkes karaya çıkamaz, izin gerekir ve her gün kumsala ayak basacak kişi sayısı sınırlanır. Araba da otel de yok, yalnızca bir kamp alanı ve patikalar var; bu yüzden oldukları gibi kalıyorlar.
Yukarı çıkmanın en iyi zamanı gün batımıdır; güneş koyun ağzından Cíes adalarının arasına düşerken. Herkesin Vigo'dan götürdüğü kartpostal budur ve neredeyse bütün kartpostalların aksine bu, ününü hak ediyor.
Kaçırılmayacaklar
Bir bakışta bütün ria
Liman, Morrazo, Rande köprüsü, midye salları ve koyun ağzını kapatan Cíes adaları.
Midye salları
Bu riayı dünyanın en büyük deniz ürünü kilerlerinden biri yapan yüzer midye çiftlikleri.
Suyun altında bir hazine var
1702'de Rande Savaşı, Amerika gümüşü yüklü kalyonları batırdı.
Tanrıların Adaları
Romalılar Cíes adalarına böyle derdi. Bugün izinle sınırlı girişi olan ulusal park.
Vigo gezine nasıl uyar
Parque do Castro'nun tepesinde, castrexo köyüne ve kaleye iki dakika mesafede. Üçü de aynı tırmanışta görülür.
Giriş serbest ve her saat; durak on beş ya da yirmi dakika, artı ne kadar kalmak istersen. Vigo'da tek bir şeye vaktin varsa bu olsun.
Aşağı inince Praza de España'ya ve genişleme mahallesine, öbür taraftan da Casco Vello'ya varılır. Yön bulmak için günün başında çıkmaya, gün batımı için de günün sonunda dönmeye değer.
Sık sorulan sorular
Haliçin o bölümü, Rande tarafı ne saklıyor?
Filmlik bir hikâye. Orada, Rande boğazında, 1702'de Rande Muharebesi yapıldı: bir İngiliz-Hollanda filosu Amerika'dan gümüş yüklü dönen İspanyol kalyonlarını gafil avladı ve pek çoğu hazinesiyle birlikte haliçin dibine battı. O batık altın öyle çok konuşuldu ki Jules Verne bile onu “Denizler Altında Yirmi Bin Fersah”a koydu: Kaptan Nemo, Nautilus'un sandıklarını Vigo hazinesiyle doldurur. Hazine avcıları onu yüzyıllardır arıyor.
Cíes adaları neden bu kadar özel?
Romalılar bile onlara saygıyla bakardı: onlara Tanrıların Adaları derlerdi. Ve bugün, tam da ne kadar kırılgan oldukları için, isteyen herkes karaya çıkamaz: bir izne ihtiyacın var ve her gün kumsala ayak basabilecek insan sayısı sınırlanıyor. Ne araba ne otel, yalnızca bir kamp alanı ve patikalar. Bu yüzden hâlâ bu kadar el değmemiş kalıyorlar. Onlara tekneyle geçebilmek, bence, Vigo'da yapılabilecek en güzel şeylerden biri.
