S'Hort del Rei, Kralın Bostanı, Almudaina Sarayı'nın altında surun dibinde açılan bahçedir ve ad süs olsun diye verilmemiştir: Müslüman yöneticilerin burada su kanallarıyla sulanan, havuzlu ve meyve ağaçlı özel bahçeleri vardı. Yazları kurak geçen bir adada su ve gölgeye sahip olmak en büyük lükstü.
Bir iktidar biçimi olarak su
Bahçe alcázarın bostanıydı ve her Endülüs bahçesinin mantığıyla işlerdi: serinlik üretmek için düzenlenmiş su kanalları, havuzlar, meyve ağaçları ve gölge. Mallorca'nınki gibi bir iklimde bu peyzaj mimarlığı değil, konfora uygulanmış mühendislikti.
Su, Esporles yöresinde sıradağlardaki bir pınar olan Font de la Vila'dan, Müslüman mühendislerin inşa ettiği kilometrelerce uzunlukta bir kanalla şehre getirilirdi. Aynı su değirmenleri döndürür, halk çeşmelerini doldurur ve alcázarın bostanlarını sulardı; neredeyse XX. yüzyıla kadar da Palma'yı beslemeyi sürdürdü.
Hristiyan krallar şehri miras aldığında onu saray bahçesi olarak korumayı sürdürdüler. Bütün Palma'da görülen aynı mantığın bir örneği daha: işe yarayan yıkılmaz, sahiplenilirdi.
İçi Endülüs, dışı XX. yüzyıl
Bugün üzerinde yürünen ortaçağ bahçesi değil, altmışlı yıllardan bir yeniden yorumdur. Mimar Gabriel Alomar bütünü, çeşmelerin ve havuzların Endülüs ruhunu koruyarak ama ona açıkça çağdaş bir dil ekleyerek yeniden tasarladı.
En çarpıcı sonuç, çitlerle fıskiyeler arasında XX. yüzyıl heykellerinin belirmesidir: bahçeye dağılmış, vitrinsiz ve anıtsal tabelalar olmadan Joan Miró, Alexander Calder ve Josep Maria Subirachs eserleri vardır.
Eski su ile yeni sanat arasındaki bu diyalog, miras konusunda hiçbir zaman dondurmayı seçmemiş bu şehrin çok karakteristik bir özelliğidir. Burada İslami kökenli bir sulama düzeni ile altmışlardan bir heykel on metre arayla bir arada yaşar.
Bir de Arco de la Drassana var: deniz buraya kadar gelirken teknelerin girdiği kapı olan nal biçimli bir kemer; özgün kıyı çizgisinin en görünür kalıntısıdır.
Kaçırılmayacaklar
Alcázarın bostanıydı
Müslüman yöneticilerin surun dibinde su kanalları, havuzlar ve meyve ağaçlarıyla özel bahçesi.
Su dağlardan gelirdi
Esporles'teki Font de la Vila'dan, kilometrelerce uzun bir kanalla. Neredeyse XX. yüzyıla kadar Palma'yı besledi.
Miró, Calder ve Subirachs
Çitler ve fıskiyeler arasına dağılmış XX. yüzyıl heykelleri, vitrinsiz ve tabelasız.
Arco de la Drassana
Deniz buraya kadar gelirken teknelerin içinden girdiği nal biçimli kemer.
Palma gezine nasıl uyar
Almudaina Sarayı'nın altında ve katedrale bir adım mesafededir; bu yüzden o bölgeye başlamak ya da onu bitirmek için mantıklı yerdir. Girişi serbest, ücretsiz ve gölgeliktir; bu da yazın küçük bir ayrıntı değildir.
Buradan Parc de la Mar'a ve Dalt Murada gezinti yoluna inilir ya da Paseo de Sagrera üzerinden Passeig del Born'a çıkılır. Şehrin iki anıtsal bölgesi arasında rahat bir düğüm noktasıdır.
Yarım saat yeter. Sıcakta geziyorsan, merkezde mola vermek için en iyi yerdir: akan su, palmiye gölgesi ve banklar, hepsi ücretsiz.
Sık sorulan sorular
Peki kurak bir adada bu kadar su nereden geliyordu?
Esporles bölgesinde, dağlardaki bir pınar olan Font de la Vila'dan. Müslüman mühendisler onu kilometrelerce uzunlukta bir kanalla şehre kadar getirdi; aynı su değirmenleri döndürür, halk çeşmelerini doldurur ve sarayın bahçelerini sulardı. Neredeyse XX. yüzyıla kadar Palma'yı beslemeye devam etti.
