Raval'ın eski cepheleri arasına dikilmiş, kavisli ve camlı kocaman beyaz bir kutu. Bu, Barselona Çağdaş Sanat Müzesi MACBA'dır; Richard Meier'in eseri, 1995'te açıldı. Ama önünde olup bitenler içindekiler kadar değerlidir: meydan dünyanın en tanınmış kaykay noktalarından birine dönüştü ve kusursuz beyaza karşı kaykaylar, grafitiler ve asılı çamaşırlardan oluşan bu sahne bütün Raval'ı herhangi bir açıklamadan daha iyi özetler.
En melez mahallede beyaz bir müze
Meier 1984'te Pritzker ödülünü kazandı ve tanınabilir bir saplantısı vardır: neredeyse her şeyi beyaz inşa eder. MACBA kendisine ısmarlandığında, ana cephenin mahalleye sırtını dönmek yerine ona bakmasını ve büyük camlı yüzeyin, içerideki ziyaretçilerin dolaştığı rampaları dışarıdan görünür kılmasını özellikle istedi.
Bina çok daha büyük bir şehircilik operasyonunun parçasıydı: seksenler ve doksanlarda Raval'ın yenilenmesi; meydanlar açan, koca adaları yıkan ve köhne şöhreti olan bir mahalleye kültür kurumları getiren bir müdahale. Tartışmalı bir müdahaleydi ve hâlâ öyle: kimisi onu isabetli bir hamle sayar, kimisi de mahallenin soylulaştırılmasının başlangıcı olarak okur.
Meydanın adı dels Àngels'tir; burada bulunmuş XVI. yüzyıldan kalma bir Dominiken rahibe manastırından gelir. O manastırın bir kısmı müzeye yapışık hâlde hâlâ ayaktadır ve sergi salonuna dönüştürülmüştür. Yanında, eski Casa de la Caritat'a, XVIII. yüzyıldan kalma bir düşkünler evine yerleşmiş Çağdaş Kültür Merkezi CCCB bulunur.
Kaykaycıların meydanı
Pürüzsüz zemini, boydan boya uzanan bankları ve kot farklarıyla MACBA'nın önündeki meydan kendiliğinden gezegenin en ünlü kaykay noktalarından birine dönüştü. Videolarda, dergilerde ve video oyunlarında yer alır ve Barselona'ya özellikle onun için gelen insanlar vardır. Müze bunu kabullendi ve pratikte onunla birlikte yaşıyor.
Sonuç olarak meydan her saatte ve aynı anda birkaç dilde canlıdır. Mahalle sakinlerinin, öğrencilerin, kaykaycıların ve bir sergi görmeye gidenlerin hiçbir rahatsızlık duymadan bir araya geldiği, şehrin az sayıdaki yerinden biridir. Meydanı görmek ziyaretin bir parçasıdır.
Koleksiyona gelince: MACBA, XX. yüzyılın ortasından itibaren sanata odaklanır; güçlü bir Katalan ve İspanyol varlığı —Tàpies, Brossa, Muntadas— ve çok belirgin bir kavramsal sanat çizgisi vardır. İçeri girmeden bunu bilmek iyi olur: gösterişli eserlerin müzesi değil, fikirlerin müzesidir ve kimisi oradan büyülenmiş, kimisi şaşkın çıkar.
Kaçırılmayacaklar
Mahalleye bakan cephe
Meier bunu özellikle istedi: Raval'a sırt dönmek yok, rampalar sokaktan görünsün.
En ünlü kaykay noktası
Videolarda ve video oyunlarında yer alır. Barselona'ya bu meydan için gelen insanlar var.
Convent dels Àngels
XVI. yüzyıldan bir Dominiken manastırı müzeye yapışık hâlde ayakta, sergi salonuna dönüşmüş.
Bir fikirler müzesi
Kavramsal sanat ve Katalan ve İspanyol koleksiyonu. Girmeden önce neye girdiğini bilmek iyi olur.
Barselona gezine nasıl uyar
Raval'dadır; La Rambla'ya ve Mercat de la Boqueria'ya beş dakika uzaklıktadır. Mahalleyi güneye doğru gezmek için doğal başlangıç noktasıdır: ikinci el dükkânlarıyla Carrer de la Riera Baixa, Botero'nun kedisiyle Rambla del Raval ve sonunda Sant Pau del Camp.
Duvar duvara komşu olan CCCB çoğu zaman ziyaretçinin ilgisini paylaşır ve genellikle daha erişilebilir bir programı vardır: şehirler, sinema, teknoloji ve çağdaş kültür üzerine sergiler. Kombine biletler vardır ve karar vermeden önce ikisinde de ne olduğuna bakmaya değer.
İkisine de girmesen bile meydan meşru bir duraktır. Banklara yirmi dakika otur ve izle: mahallenin en iyi olası girişidir; rehberlerin yarısının bir uyarıyla geçiştirdiği ve açık ara Barselona merkezinin en canlısı olan bir mahalle.
Sık sorulan sorular
Peki şu Richard Meier kimdi?
Richard Meier, Amerikan mimarisinin büyüklerinden biri. Bunu yapmadan yıllar önce, aşağı yukarı mimarların Nobel'i olan Pritzker ödülünü kazanmıştı. Hemen tanıyacağın bir saplantısı var: neredeyse her şeyi tepeden tırnağa beyaz inşa eder. Örneğin Los Angeles'taki devasa Getty Center onundur. Burada bilerek Akdeniz ışığımızın o bembeyaz kabukta yansımasıyla oynadı. Bu yüzden öğle vakti bu kadar göz alır.
Meydanın adı, dels Àngels, nereden geliyor?
Eski bir manastırdan. Tam burada, XVI. yüzyıl civarında, Dominiken rahibeler Convent dels Àngels'e yerleşti ve meydan sonunda onun adını aldı. O manastırın bir kısmı hâlâ ayakta, müzeye bitişik ve sergi salonuna dönüştürülmüş durumda. Bunu düşünmek hoşuma gidiyor: bugün gençlerin kaykay yaptığı ve en sıra dışı sanatın asılı olduğu yerde, dört yüz yıl önce kapalı bir manastır, sessizlik ve dualar vardı. El Raval saf bir palimpsesttir, üst üste binmiş katman katman hayatlar.
