Πέντε χάλκινα άλογα που μοιάζουν να εκτινάσσονται προς τον ουρανό μέσα από μια κουρτίνα νερού, στη μέση του πιο πολυσύχναστου κυκλικού κόμβου του Βίγο. Το υπέγραψε το 1991 ο Χουάν Χοσέ Ολιβέιρα, έχει ύψος περίπου δεκαοκτώ μέτρα και ζυγίζει σαράντα τόνους. Είναι ένα από τα σύμβολα της πόλης.
Τα άλογα δεν βρίσκονται εκεί τυχαία
Θυμίζουν τα κοπάδια των άγριων αλόγων, τα «μπέστας», που έτρεχαν ελεύθερα στα βουνά αυτής της γης. Ο Ολιβέιρα θέλησε να τα τιμήσει, και αυτή η αναφορά μετατρέπει ένα μνημειακό σιντριβάνι σε κάτι ειδικά γαλικιανό.
Και δεν είναι μια ανάμνηση του παρελθόντος: ακόμη και σήμερα ζουν στα βουνά της Γαλικίας κοπάδια ημιάγριων αλόγων που τριγυρίζουν ελεύθερα όλο τον χρόνο. Μία φορά τον χρόνο, σε αρκετά χωριά, γίνεται η «ράπα ντας μπέστας», όταν οι κάτοικοι κατεβάζουν τα κοπάδια σε έναν περίβολο που λέγεται «κούρρο» και τα ακινητοποιούν με γυμνά χέρια, χωρίς σέλες ούτε σχοινιά, για να τους κόψουν τις χαίτες.
Ο δημιουργός έχει τη δική του ιστορία. Ο Χουάν Χοσέ Ολιβέιρα ήταν από το Τούι, άρχισε να σκαλίζει όταν ήταν ήδη μεγάλος και ερωτεύτηκε τα άλογα, που εμφανίζονται ξανά και ξανά στο έργο του. Το να στήσεις σαράντα τόνους μπρούντζου στον κεντρικό κυκλικό κόμβο της πόλης δεν ήταν μικρό στοίχημα.
Μια πλατεία που άλλαξε πρόσωπο αρκετές φορές
Πριν από τα άλογα υπήρχε εδώ ένα μνημείο για τους ήρωες της Ανακατάληψης του 1809, του επεισοδίου κατά το οποίο το Βίγο έγινε η πρώτη πόλη της Ισπανίας που απελευθερώθηκε από τα στρατεύματα του Ναπολέοντα.
Μετά ήρθε ένα κυκλικό σιντριβάνι με χρωματιστούς πίδακες, δωρεά στην πόλη του κινηματογραφικού παραγωγού Θεσάρεο Γκονθάλεθ, ενός μυθιστορηματικού χαρακτήρα: μετανάστευσε πολύ νέος στην Κούβα χωρίς τίποτα, έκανε περιουσία και επέστρεψε για να ιδρύσει τη Suevia Films, τη μεγάλη εταιρεία παραγωγής του ισπανικού κινηματογράφου των δεκαετιών του σαράντα και του πενήντα.
Ο Γκονθάλεθ ώθησε τις καριέρες σταρ όπως η Λόλα Φλόρες ή η Σάρα Μοντιέλ και έφτασε να γίνει ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του κινηματογράφου στην Ισπανία. Το ότι το σιντριβάνι του βρισκόταν εδώ και σήμερα δεν βρίσκεται λέει αρκετά για το πώς οι πόλεις ξαναγράφουν τις πλατείες τους.
Ο τόπος λειτουργεί επιπλέον ως αστική άρθρωση: είναι ο κόμβος όπου συγκλίνουν η Γκραν Βία και οι μεγάλες λεωφόροι του Ενσάντσε, και όπου δίνουν ραντεβού οι κάτοικοι του Βίγο όταν το σημείο συνάντησης πρέπει να αναγνωρίζεται από μακριά.
Μη χάσεις
Σαράντα τόνοι μπρούντζου
Πέντε άλογα σε ένα σύνολο περίπου δεκαοκτώ μέτρων, έργο του Χουάν Χοσέ Ολιβέιρα το 1991.
Φόρος τιμής στα «μπέστας»
Τα ημιάγρια άλογα που ακόμη και σήμερα τριγυρίζουν ελεύθερα στα βουνά της Γαλικίας.
Η «ράπα ντας μπέστας»
Κάθε χρόνο οι κάτοικοι κατεβάζουν τα κοπάδια σε ένα «κούρρο» και τα ακινητοποιούν με γυμνά χέρια, χωρίς σέλες ούτε σχοινιά.
Εδώ υπήρχε άλλο σιντριβάνι
Δωρεά του Θεσάρεο Γκονθάλεθ, μετανάστη στην Κούβα που επέστρεψε και ίδρυσε τη Suevia Films.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Βίγο
Βρίσκεται στο Ενσάντσε, στο τέλος της Γκραν Βία και στην κατάβαση από το Πάρκε ντο Κάστρο. Περνάς από εδώ πηγαίνοντας από τον λόφο προς το κέντρο, και είναι ένα καλό σημείο αναφοράς για να προσανατολιστείς.
Η στάση κρατά δέκα λεπτά: κάνεις τον γύρο του σιντριβανιού, βλέπεις πώς πέφτει το νερό και πώς ανεβαίνουν τα άλογα, και συνεχίζεις. Είναι κυκλικός κόμβος με πολλή κίνηση, οπότε πρόσεχε όταν διασχίζεις.
Από εδώ, κατεβαίνοντας, φτάνεις στη Ρούα ντο Πρίνθιπε και στην Πόρτα ντο Σολ, που είναι ο εμπορικός άξονας και το κέντρο της πόλης. Ανεβαίνοντας, στο σημείο θέας του Κάστρο.
Συχνές ερωτήσεις
Υπήρχαν αλήθεια άγρια άλογα σε αυτά τα βουνά;
Και υπάρχουν ακόμη. Στα βουνά της Γαλικίας ζουν κοπάδια ημιάγριων αλόγων που τριγυρνούν ελεύθερα όλο τον χρόνο. Μία φορά τον χρόνο, σε διάφορα χωριά, γίνεται η ράπα ντας μπέστας: οι κάτοικοι ανεβαίνουν στο βουνό, κατεβάζουν τα κοπάδια σε έναν περίβολο που λέγεται κούρο και, με γυμνά χέρια, χωρίς σέλες ούτε σκοινιά, ακινητοποιούν τα ζώα για να τους κόψουν τη χαίτη και να τα σημαδέψουν. Το να το δεις από κοντά είναι από τα πιο προγονικά πράγματα που φυλάει αυτή η γη.
Ποιος ήταν αυτός ο Θεσάρεο Γκονθάλεθ;
Ένας χαρακτήρας μυθιστορήματος. Μετανάστευσε πολύ νέος στην Κούβα με άδεια χέρια, έκανε περιουσία και γύρισε για να ιδρύσει τη Suevia Films, τη μεγάλη εταιρεία παραγωγής του ισπανικού σινεμά της δεκαετίας του σαράντα και του πενήντα. Ώθησε τις καριέρες σταρ όπως η Λόλα Φλόρες ή η Σάρα Μοντιέλ, και έφτασε να γίνει ένας από τους πιο ισχυρούς άντρες του σινεμά εκείνης της Ισπανίας. Ένας Βιγκουέζος που θριάμβευσε σε μεγάλο βαθμό και δεν ξέχασε ποτέ την πόλη του.
