Αυτή η μυρωδιά αλατιού, πετρελαίου και ψαριού δεν είναι ελάττωμα: είναι η μυρωδιά του χρήματος και της ζωής αυτής της πόλης. Το λιμάνι του Βίγο είναι ένα από τα μεγαλύτερα αλιευτικά λιμάνια του κόσμου, και από εδώ μπαίνουν κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι ψαριών και θαλασσινών.
Η παγκόσμια πρωτεύουσα της κατεψυγμένης αλιείας
Από αυτή την πόλη βγήκε η Pescanova και ολόκληρη μια βιομηχανία κατεψυγμένης αλιείας που ψαρεύει στον μισό πλανήτη, από την Αργεντινή ως τη Ναμίμπια. Όταν τρως μπακαλιάρο σε οποιαδήποτε γωνιά της Ισπανίας, είναι πολύ πιθανό να έχει περάσει από εδώ.
Το όνομα πίσω από όλα αυτά είναι ο Χοσέ Φερνάντεθ Λόπεθ, που ίδρυσε την Pescanova το 1960 στο Βίγο με μια ιδέα που τα άλλαξε όλα: να καταψύχει τα ψάρια επί του σκάφους, πάνω στο ίδιο το πλοίο, μόλις τα βγάζει από το νερό.
Αυτό επέτρεψε στα πλοία να ψαρεύουν ολόκληρους μήνες σε πολύ μακρινά αλιευτικά πεδία χωρίς να χαλάει το εμπόρευμα, και μεταμόρφωσε εντελώς την παγκόσμια αλιευτική οικονομία. Ο ισπανικός στόλος αλιευτικών-ψυγείων εξακολουθεί να είναι ένας από τους μεγάλους του πλανήτη και η βάση του είναι εδώ.
Η ιχθυαγορά του Βίγο διακινεί κάθε ξημέρωμα μια ποσότητα ψαριών που σου κόβει την ανάσα, και η επίσκεψή της —όταν είναι δυνατή— είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές εμπειρίες που προσφέρει η πόλη.
Το λιμάνι πήρε και ανθρώπους
Για δεκαετίες, από αυτές τις προβλήτες σάλπαραν εκατοντάδες χιλιάδες Γαλικιανοί με προορισμό το Μπουένος Άιρες, την Αβάνα ή το Μοντεβιδέο, με τη χάρτινη βαλίτσα και όλη τη ζωή μπροστά τους. Το Βίγο ήταν η μεγάλη πύλη της μετανάστευσης από τα βορειοδυτικά.
Τα ίχνη εκείνης της εποχής παραμένουν ζωντανά και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Στην Αργεντινή λένε «Γαλικιανό» κάθε Ισπανό, από όπου κι αν ερχόταν, ακριβώς επειδή ήταν τόσο πάρα πολλοί όσοι αποβιβάστηκαν στο Μπουένος Άιρες από αυτές τις προβλήτες.
Πολλές οικογένειες του Βίγο έχουν ακόμη ξαδέρφια στην άλλη πλευρά, και αυτή η διπλή ταυτότητα φαίνεται στη γλώσσα, στα επώνυμα και στα γαλικιανά κέντρα που εξακολουθούν να λειτουργούν στη μισή Αμερική.
Η πόλη μεγάλωσε με την πλάτη γυρισμένη στον εαυτό της, κερδίζοντας πάντα μέτρα από τη θάλασσα για να μεγαλώσει το λιμάνι, γιατί εδώ το πρώτο ήταν πάντα το νερό. Σήμερα, επιπλέον, είναι λιμάνι κρουαζιερόπλοιων που αποβιβάζει κάθε σεζόν βουνά από τουρίστες ακριβώς εκεί όπου άλλοτε έκλαιγαν οι αποχαιρετισμοί.
Μη χάσεις
Ένα από τα μεγαλύτερα αλιευτικά λιμάνια του κόσμου
Εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι ψαριών και θαλασσινών κάθε χρόνο.
Εδώ γεννήθηκε η Pescanova
Την ίδρυσε ο Χοσέ Φερνάντεθ Λόπεθ το 1960, με την ιδέα να καταψύχει τα ψάρια επί του σκάφους.
Η πύλη της μετανάστευσης
Εκατοντάδες χιλιάδες Γαλικιανοί σάλπαραν από εδώ για το Μπουένος Άιρες, την Αβάνα και το Μοντεβιδέο.
Γι' αυτό στην Αργεντινή λένε «Γαλικιανός»
Ήταν τόσο πολλοί όσοι αποβιβάστηκαν στο Μπουένος Άιρες, που εκεί λένε έτσι κάθε Ισπανό.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Βίγο
Φαίνεται από όλο το παραλιακό μέτωπο, ανάμεσα στην Α Λάξε και στον θαλάσσιο σταθμό της ρίας. Φαίνεται επίσης, και καλύτερα, από ψηλά: το σημείο θέας του Κάστρο δίνει την πλήρη θέα με τους γερανούς, τις πλωτές εξέδρες και τις Θίες στο βάθος.
Από τον θαλάσσιο σταθμό φεύγουν τα πλοία για τα νησιά Θίες, που την υψηλή περίοδο απαιτούν άδεια από πριν και έχουν περιορισμένο ημερήσιο αριθμό επισκεπτών. Είναι η εκδρομή που αξίζει περισσότερο αν έχεις μια επιπλέον μέρα.
Το λιμάνι το καταλαβαίνεις επίσης περπατώντας σε ό,τι το έθρεψε: το Ο Μπερμπές, την παλιά συνοικία των ψαράδων, και την Α Πέδρα, με την αγορά της και τις οστρέιρας της. Όλα είναι δέκα λεπτά με τα πόδια.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος έστησε εδώ αυτή την αυτοκρατορία του κατεψυγμένου ψαριού;
Ένα συγκεκριμένο όνομα: ο Χοσέ Φερνάντεθ Λόπεθ, που ίδρυσε την Pescanova το 1960 εδώ ακριβώς, στο Βίγο. Η δική του ήταν μια ιδέα που άλλαξε τα πάντα: να καταψύχεται το ψάρι πάνω στο σκάφος, στο ίδιο το πλοίο, μόλις βγει από το νερό. Έτσι τα πλοία μπορούσαν να ψαρεύουν ολόκληρους μήνες σε πολύ μακρινά αλιευτικά πεδία χωρίς να χαλάει το εμπόρευμα. Από εκείνη την εφεύρεση γεννήθηκε μεγάλο μέρος της βιομηχανίας της πόλης, και μαζί της χιλιάδες οικογένειες που ακόμη και σήμερα ζουν από τη θάλασσα.
Είναι αλήθεια ότι στην Αργεντινή τους Ισπανούς τους λένε «γκαγιέγκος»;
Ακριβώς έτσι, και προέρχεται ακριβώς από εδώ, από αυτές τις αποβάθρες. Ήταν τόσο πάρα πολλοί οι Γαλικιανοί που αποβιβάστηκαν στο Μπουένος Άιρες που εκεί κατέληξαν να λένε «γκαγιέγκο» κάθε Ισπανό, απ' όπου κι αν ερχόταν. Και ακόμη και σήμερα το λένε. Σκέψου πόσα πλοία έφυγαν από αυτό το λιμάνι ώστε μια ολόκληρη περιοχή να καταλήξει να δώσει το όνομά της σε όλους τους Ισπανούς στην άλλη άκρη της θάλασσας. Και πίσω από το καθένα πήγαινε μια οικογένεια μοιρασμένη στα δύο και μια ελπίδα.
