Seville · Τι να δεις

Πλατεία Τριούνφο

Plaza del Triunfo

Στάσου στο κέντρο αυτής της πλατείας και γύρνα αργά: ο καθεδρικός και η Χιραλδά από τη μία πλευρά, το τείχος του Βασιλικού Αλκάσαρ από την άλλη, το Γενικό Αρχείο των Ινδιών απέναντι και το παλιό Νοσοκομείο του Βασιλιά να κλείνει την εικόνα. Τα τρία πρώτα αποτελούν το σύνολο που η UNESCO ανακήρυξε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1987, και είναι τόσο κοντά που χωρούν σε μία μόνο ματιά. Λίγες πόλεις στον κόσμο συγκεντρώνουν τόσα πολλά σε διακόσια μέτρα. Η πλατεία, ωστόσο, οφείλει το όνομά της σε κάτι πολύ λιγότερο ένδοξο: έναν σεισμό.

Ο σεισμός που έδωσε όνομα στην πλατεία

Την 1 Νοεμβρίου 1755, ο μεγάλος σεισμός της Λισαβόνας συντάραξε τη μισή χερσόνησο. Στη Σεβίλλη ο κόσμος βγήκε τρέχοντας από τον καθεδρικό στη μέση της λειτουργίας και στριμώχτηκε ακριβώς εδώ, στον μόνο ανοιχτό χώρο τριγύρω, περιμένοντας να δει τους θόλους να πέφτουν. Ο καθεδρικός άντεξε —με σοβαρές ζημιές στη Χιραλδά— και η πόλη μέτρησε πολύ λίγους νεκρούς.

Οι Σεβιλλιάνοι το ερμήνευσαν ως παρέμβαση της Παναγίας και την επόμενη χρονιά ύψωσαν το μπαρόκ μνημείο με κίονα και άγαλμα της Παναγίας της Προστασίας που δεσπόζει ακόμη στο κέντρο: αυτός είναι ο Θρίαμβος που δίνει το όνομά του στην πλατεία. Στη γλώσσα της εποχής, «θρίαμβος» ήταν ακριβώς αυτό, ένα αναμνηστικό μνημείο με κίονα.

Απέναντί του υπάρχει ένα άλλο μνημείο, του 20ού αιώνα, αφιερωμένο στην Άμωμη Σύλληψη, με τέσσερις μορφές του σεβιλλιάνικου Χρυσού Αιώνα στα πόδια της: ανάμεσά τους ο Μουρίγιο, που ζωγράφισε δεκάδες Αμώμους Συλλήψεις, και ο γλύπτης Μαρτίνεθ Μοντανιές. Δύο θρίαμβοι, δύο αιώνες και δύο τρόποι να κατανοείς την ευλάβεια, ο ένας απέναντι στον άλλο.

Τι να κοιτάξεις από εδώ

Το κομμάτι του τείχους που κλείνει την πλατεία στα νότια είναι των Αλμοχάδων, του 12ου αιώνα, και είναι το εξωτερικό δέρμα του Βασιλικού Αλκάσαρ. Πρόσεξε την τοιχοποιία από πατημένο χώμα και τούβλο και πώς το τείχος λυγίζει σε γωνία: δεν είναι διακοσμητικό, είναι πραγματική άμυνα, και στέκεται ακόμη εκεί όπου ήταν.

Το λευκό κτίριο με τις καμάρες που κλείνει την ανατολική πλευρά είναι ο Οίκος της Επαρχίας, το παλιό Νοσοκομείο του Βασιλιά, σήμερα χώρος εκθέσεων της Επαρχιακής Αρχής με ελεύθερη είσοδο. Είναι άλλο ένα μέρος που ο κόσμος προσπερνά κοιτάζοντας το κινητό, και συνήθως έχει πολύ αξιοπρεπείς εκθέσεις φωτογραφίας ή σύγχρονης τέχνης.

Και μετά είναι η θέα. Από τη νοτιοδυτική γωνία της πλατείας έχεις την καλύτερη σύνθεση της Χιραλδά στο σούρουπο, με το τούβλο αναμμένο πορτοκαλί και χωρίς καλώδια ή φανοστάτες στη μέση. Είναι η φωτογραφία που βγαίνει στους οδηγούς και τραβιέται ακριβώς από εδώ.

Μη χάσεις

Ο Θρίαμβος του 1756

Ο κίονας με την Παναγία της Προστασίας, που υψώθηκε ως ευχαριστία για τη σωτηρία από τον σεισμό της Λισαβόνας.

Το τείχος των Αλμοχάδων

Πατημένο χώμα και τούβλο του 12ου αιώνα: το αμυντικό δέρμα του Αλκάσαρ, ακόμη στη θέση του.

Ο Οίκος της Επαρχίας

Το παλιό Νοσοκομείο του Βασιλιά, σήμερα αίθουσα εκθέσεων με ελεύθερη είσοδο. Σχεδόν κανείς δεν ρίχνει μια ματιά.

Η νοτιοδυτική γωνία στο σούρουπο

Το καλύτερο κάδρο της Χιραλδά σε όλη την πόλη, χωρίς καλώδια ή εμπόδια.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεβίλλη

Αυτή η πλατεία είναι ο λογιστικός κόμβος της μνημειακής επίσκεψης: η είσοδος του Αλκάσαρ από την Πουέρτα δελ Λεόν, η πόρτα του Γενικού Αρχείου των Ινδιών και η πρόσβαση στον καθεδρικό απέχουν μεταξύ τους λιγότερο από ένα λεπτό με τα πόδια.

Από την καμάρα της Χουδερία, δίπλα στο τείχος, μπαίνεις κατευθείαν στην Αυλή των Σημαιών και από εκεί στη συνοικία Σάντα Κρους. Προς την αντίθετη κατεύθυνση, κατεβαίνοντας τη λεωφόρο Κονστιτουθιόν, φτάνεις σε πέντε λεπτά στην Πουέρτα δε Χερέθ και σε δέκα στον Πύργο του Χρυσού.

Αν έχεις κλείσει εισιτήρια, εδώ πρέπει να υπολογίσεις τους χρόνους: από την έξοδο του Αλκάσαρ ως την είσοδο του καθεδρικού είναι τρία λεπτά περπάτημα, οπότε δεν χρειάζεται να αφήνεις μεγάλα κενά ανάμεσα στις χρονικές ζώνες.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί υπάρχει τόση ευλάβεια για την Άμωμη Σύλληψη εδώ;

Επειδή η Σεβίλλη ήταν η μεγάλη υπερασπίστρια αυτού του δόγματος, αιώνες πριν το κάνει επίσημο η Εκκλησία. Στις αρχές των χρόνων του χίλια εξακόσια η πόλη ρίχτηκε, σχεδόν σε θεολογικό πόλεμο, να υπερασπιστεί ότι η Παναγία συνελήφθη χωρίς αμαρτία: έγιναν λιτανείες, τραγουδάκια στους δρόμους, ακόμη και ένας επίσημος όρκος της πόλης. Η Ρώμη το ανακήρυξε δόγμα μόλις το 1854, πάνω από δύο αιώνες αργότερα. Γι' αυτό ο Μουρίγιο ζωγράφισε τόσες Άμωμες Συλλήψεις και γι' αυτό οι Σεβιλιάνοι έστησαν αυτό το μνημείο: εδώ κερδίσαμε εκείνη τη μάχη πριν από όλους.

Ανακάλυψε την πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Seville

Πλάθα Νουέβα

Πλατεία Βίρχεν ντε λος Ρέγες

Γέφυρα Ισαβέλλας Β΄

Πύλη του Λέοντα

Πύλη της Συγχώρεσης και Αυλή των Πορτοκαλιών

Θέατρο Μαεστράνθα