Πρόσοψη από στιβαρή πέτρα με καμπαναριό-τοίχο και όψη παλιού μοναστηριού, και μέσα ένα μόνο πανύψηλο κλίτος σκεπασμένο με σταυροθόλια. Είναι ό,τι έχει απομείνει από το μεγάλο μοναστήρι των Δομινικανών, που ιδρύθηκε εδώ το 1518. Και ο αληθινός του θησαυρός είναι μπαρόκ: τα επίχρυσα ρετάμπλο.
Ύστερο γοτθικό και Αναγέννηση μαζί
Άρχισαν να τη χτίζουν γύρω στο 1526 με σχέδια του Χουάν ντε Θερεθέδο του Πρεσβύτερου, και συνδυάζει το ύστερο γοτθικό με το αναγεννησιακό, σε εκείνη τη στιγμή που οι δύο γλώσσες συνυπήρχαν στην ισπανική αρχιτεκτονική χωρίς φανερή σύγκρουση.
Το αποτέλεσμα είναι ένα μόνο πολύ ψηλό κλίτος, με σταυροθόλια, δροσερό μισοσκόταδο και εκείνη τη μυρωδιά από κερί και θυμίαμα που δεν αλλάζει ποτέ. Είναι ο τύπος της μοναστηριακής εκκλησίας των επαιτικών ταγμάτων: ευρύχωρη, ανοιχτή και φτιαγμένη για το κήρυγμα.
Τους Δομινικανούς τους λένε «τα σκυλιά του Κυρίου» εξαιτίας ενός λογοπαίγνιου με τα λατινικά: Domini canes. Από εκεί προέρχεται η κλασική τους εικόνα, ένας ασπρόμαυρος σκύλος με έναν δαυλό στο στόμα, τα χρώματα του ράσου τους και η φλόγα του κηρύγματος. Οι ίδιοι υιοθέτησαν το αστείο με ευχαρίστηση.
Το μοναστήρι στο οποίο ανήκε υπέστη μεγάλες ζημιές τον Οκτώβριο του 1934, στη διάρκεια της επανάστασης των Αστουριών, και χρειάστηκε να ξαναχτιστεί ως σχολείο των ίδιων των Δομινικανών. Η εκκλησία έγινε ενοριακός ναός το 1969.
Τα ρετάμπλο, και το Ροδάριο
Μην χάσεις τα επίχρυσα ρετάμπλο, κυρίως εκείνο του Ροδαρίου, σκαλισμένο ανάμεσα στο 1730 και το 1733, και το κεντρικό ρετάμπλο, έργο του Χοσέ Μπερνάρδο ντε λα Μεάνα ανάμεσα στο 1758 και το 1762: μια έκρηξη από κίονες και αγίους που μοιάζει να φλέγεται στο βάθος του ναού.
Είναι αστουριανή γλυπτική του 18ου αιώνα στην πιο καθαρή της μορφή, και δίνει το μέτρο του τι παρήγαγε η περιοχή όταν είχε χρήματα και παραγγελίες. Η ξυλογλυπτική και η επιχρύσωση είναι πρώτης τάξεως.
Το ότι υπάρχει ρετάμπλο του Ροδαρίου δεν είναι τυχαίο: η ευλάβεια διαδόθηκε κυρίως από τα δομινικανά μοναστήρια, και από τον 16ο αιώνα σχεδόν κάθε σπίτι του τάγματος είχε το παρεκκλήσι του αφιερωμένο στην Παναγία του Ροδαρίου, με την αδελφότητά του και τη γιορτή του στις 7 Οκτωβρίου.
Σε αυτή την εκκλησία έχει επιπλέον την έδρα της η αδελφότητα του Ναζωραίου, η παλαιότερη της πόλης, που κάθε Μεγάλη Εβδομάδα βγάζει τις πομπικές της παραστάσεις σε αυτές τις ανηφόρες, με τύμπανα να αντηχούν ανάμεσα στους τοίχους και εκατοντάδες κατοίκους να ακολουθούν την πομπή.
Μη χάσεις
Δομινικανό μοναστήρι του 1518
Η εκκλησία άρχισε γύρω στο 1526 με σχέδια του Χουάν ντε Θερεθέδο του Πρεσβύτερου.
Ύστερο γοτθικό και Αναγέννηση
Ένα μόνο πανύψηλο κλίτος με σταυροθόλια, τη στιγμή που οι δύο γλώσσες συνυπήρχαν.
Το κεντρικό ρετάμπλο είναι του 1758-1762
Του Χοσέ Μπερνάρδο ντε λα Μεάνα: αστουριανή γλυπτική του 18ου αιώνα στην πιο καθαρή της μορφή.
«Τα σκυλιά του Κυρίου»
Domini canes, ένα λατινικό λογοπαίγνιο που οι ίδιοι οι Δομινικανοί υιοθέτησαν με ευχαρίστηση.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Οβιέδο
Βρίσκεται στην παλιά πόλη, στο ψηλό της μέρος, λίγα λεπτά από το Πανεπιστήμιο και από την πλατεία Ριέγο.
Η επίσκεψη κρατά περίπου είκοσι λεπτά. Έλεγξε τα ωράρια: είναι ενοριακός ναός σε λειτουργία και προσαρμόζονται στις ακολουθίες.
Στην κατηφόρα απλώνονται οι κήποι του Καμπιγίν, ένα πράσινο μπαλκόνι όπου οι κάτοικοι του Οβιέδο παίρνουν αέρα, και από εκεί συνεχίζεις προς τη Φονκαλάδα και τον Σαν Χουλιάν ντε λος Πράδος.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί τους Δομινικανούς τους λένε «τα σκυλιά του Κυρίου»;
Είναι ένα λογοπαίγνιο με τα λατινικά: Domini canes, τα σκυλιά του Κυρίου. Από εκεί προέρχεται η κλασική τους εικόνα, ένα ασπρόμαυρο σκυλί με έναν δαυλό στο στόμα, τα χρώματα του ράσου τους και η φλόγα του κηρύγματος. Οι ίδιοι υιοθέτησαν το αστείο με ευχαρίστηση.
Και γιατί υπάρχει πάντα ένα τέμπλο του Ροδαρίου στις εκκλησίες τους;
Επειδή η ευλάβεια του ροδαρίου διαδόθηκε κυρίως από τα μοναστήρια των Δομινικανών, και από τον 16ο αιώνα σχεδόν κάθε οίκος του τάγματος είχε το παρεκκλήσι του αφιερωμένο στην Παναγία του Ροδαρίου, με την αδελφότητά του και τη γιορτή του στις επτά Οκτωβρίου. Σε μια εκκλησία Δομινικανών, αυτό το τέμπλο δεν είναι ένα ακόμη στολίδι: είναι η υπογραφή του σπιτιού.
Ποια αδελφότητα ζει σε αυτή την εκκλησία;
Του Ναζωραίου, η αρχαιότερη αδελφότητα της πόλης. Κάθε Μεγάλη Εβδομάδα βγάζει τα ιερά της συμπλέγματα σε αυτές τις ανηφόρες, με τύμπανα που αντηχούν ανάμεσα στους τοίχους και εκατοντάδες κατοίκους να ακολουθούν την πομπή στο φως των κεριών. Και στην κατηφόρα απλώνονται οι κήποι του Καμπιγίν, ένα πράσινο μπαλκόνι όπου οι κάτοικοι του Οβιέδο λιάζονται.
