Μυρίζει γιασεμί και υγρό χώμα ποτισμένο νωρίς το πρωί, και ο ήλιος σπάει σε κηλίδες ανάμεσα στις κορυφές των φίκων. Είναι ο παλαιότερος κήπος της Μαρμπέγια, και η ιστορία του αρχίζει με το νερό: τα πρώτα έγγραφα που μιλούν για αυτόν τον περίπατο είναι του 1761, όταν υπήρχε εδώ μια σειρά από μαύρες λεύκες που ποτίζονταν από αυλάκια.
Το υπαίθριο σαλόνι της πόλης
Από εκείνες τις μαύρες λεύκες βγαίνει το όνομα: στα ισπανικά, αλαμέδα είναι ο τόπος με τις λεύκες. Για γενιές ήταν το υπαίθριο σαλόνι της Μαρμπέγια, το μέρος όπου ο κόσμος ερχόταν να κάνει τη βόλτα της Κυριακής, να φλερτάρει και να πάρει τον αέρα του, σε μια εποχή που η αστική αναψυχή ήταν ακριβώς αυτό.
Στα τέλη του 19ου αιώνα ισοπεδώθηκε το έδαφος και υψώθηκε ο τοίχος αντιστήριξης στη νότια πλευρά. Και τη δεκαετία του τριάντα φυτεύτηκε με κήπο ο κεντρικός περίπατος και στρώθηκαν με πέτρα οι πλαϊνοί δρόμοι, δίνοντάς του τη μορφή που διατηρεί σήμερα.
Οι λεύκες που του έδωσαν το όνομα εξαφανίστηκαν πριν από πάρα πολύ καιρό, και ό,τι δίνει σκιά σήμερα φυτεύτηκε αργότερα. Συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις αλαμέδες της Ισπανίας: το τοπωνύμιο αντέχει αιώνες, ακόμη κι αν τα δέντρα που το ενέπνευσαν δεν υπάρχουν πια.
Παγκάκια με πλακάκια και φανοστάτες από χυτοσίδηρο
Μη χάσεις τα παγκάκια από εφυαλωμένο κεραμικό, ντυμένα με πλακάκια της Σεβίλλης ζωγραφισμένα στο χέρι. Είναι κομμάτια μιας άλλης εποχής που επέζησαν από όλα, και ανήκουν σε μια πολύ ανδαλουσιανή παράδοση κεραμικού αστικού εξοπλισμού που σήμερα σχεδόν δεν παράγεται πια.
Οι φανοστάτες από χυτοσίδηρο είναι της ίδιας στιγμής και της ίδιας λογικής: δημόσιος εξοπλισμός καλής ποιότητας, φτιαγμένος για να κρατήσει δεκαετίες, σε μια εποχή που οι ισπανικές πόλεις αποκτούσαν για πρώτη φορά οργανωμένους κήπους.
Παλιότερα η Αλαμέδα κάλυπτε πάνω από είκοσι χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα. Η πόλη μεγάλωσε και την έτρωγε σιγά σιγά, μέχρι που τη μίκρυνε σε ό,τι έχει απομείνει σήμερα, που εξακολουθεί να είναι η ήσυχη καρδιά της Μαρμπέγια αλλά είναι μόνο ένα κομμάτι του αρχικού κήπου.
Αυτή η απώλεια είναι η ιστορία σχεδόν όλων των ιστορικών αστικών κήπων της Ισπανίας: γεννήθηκαν στην άκρη της πόλης και κατέληξαν περικυκλωμένοι και ψαλιδισμένοι από την ανάπτυξη, παραχωρώντας έδαφος σε δρόμους, κτίρια και χώρους στάθμευσης.
Μη χάσεις
Καταγεγραμμένος από το 1761
Υπήρχε εδώ μια σειρά από μαύρες λεύκες που ποτίζονταν από αυλάκια. Από εκεί το όνομα.
Λεύκες δεν έχουν μείνει πια
Εξαφανίστηκαν πριν από πολύ καιρό, και ό,τι δίνει σκιά φυτεύτηκε αργότερα. Συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις αλαμέδες της Ισπανίας.
Παγκάκια με πλακάκια της Σεβίλλης
Εφυαλωμένο κεραμικό ζωγραφισμένο στο χέρι, και φανοστάτες από χυτοσίδηρο. Αστικός εξοπλισμός μιας άλλης εποχής.
Ήταν πολύ μεγαλύτερος
Κάλυπτε πάνω από είκοσι χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα. Η πόλη μεγάλωσε και τον έτρωγε σιγά σιγά.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Μαρμπέγια
Βρίσκεται ανάμεσα στην παλιά πόλη και τον παραλιακό περίπατο, οπότε τον διασχίζεις πηγαίνοντας από το ένα στο άλλο. Από εδώ ξεκινά η Αβενίδα δελ Μαρ, που κατεβαίνει ως την παραλία και όπου βρίσκονται τα γλυπτά του Νταλί.
Είναι μια στάση δεκαπέντε λεπτών και λειτουργεί κυρίως ως διάλειμμα: παγκάκια, πυκνή σκιά και σιωπή δύο λεπτά από τη φασαρία. Το καλοκαίρι, αυτό αξίζει αρκετά.
Η φυσική διαδρομή είναι Πλάθα δε λος Ναράνχος και παλιά πόλη, Αλαμέδα, Αβενίδα δελ Μαρ με τα γλυπτά του Νταλί, και παραλία της Φοντανίγια. Όλα σε ένα πρωινό και όλα με τα πόδια.
Συχνές ερωτήσεις
Υπάρχουν ακόμη λεύκες στην Αλαμέδα;
Όχι, και εκεί βρίσκεται η χάρη. Οι μαύρες λεύκες (álamos) που της έδωσαν το όνομα εξαφανίστηκαν εδώ και πάρα πολύ καιρό, και ό,τι δίνει σήμερα σκιά φυτεύτηκε αργότερα. Συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις αλαμέδες της Ισπανίας: το όνομα αντέχει αιώνες ακόμη κι αν τα δέντρα που το ενέπνευσαν δεν υπάρχουν πια. Οπότε όταν κάποιος πει «αλαμέδα», θυμήσου ότι εδώ, κάποτε, η λέξη ήταν εντελώς κυριολεκτική: μια σειρά από αληθινές λεύκες βαλμένες στη γραμμή.
