Στην άλλη όχθη του ποταμού αρχίζει ένα άλλο Μπούργκος, πιο γειτονιά και πιο οικείο. Αυτή είναι η Πλάθα δε Βέγα, στο προάστιο που μεγάλωνε έξω από τα τείχη, πάνω στη «βέγα», εκείνη τη χαμηλή και εύφορη γη που ο Αρλανθόν πότιζε όπως ήθελε.
Η νότια πύλη της πόλης
Επί αιώνες αυτή ήταν μία από τις μεγάλες πύλες εισόδου στο Μπούργκος, η νότια: από εδώ έφταναν οι αγωγιάτες, οι έμποροι και οι ταξιδιώτες που ανέβαιναν από τη Μαδρίτη και από τη μισή Ισπανία, και εδώ ξεφόρτωναν, έτρωγαν και διανυκτέρευαν πριν περάσουν στην περιτειχισμένη πόλη.
Αυτός ο ρόλος του προθαλάμου εξηγεί τον χαρακτήρα της: στοές, πανδοχεία και ένα ήρεμο πήγαινε-έλα, χωρίς τη σοβαρότητα του μνημειακού κέντρου. Τα προάστια έξω από τα τείχη των καστιλιάνικων πόλεων λειτουργούσαν όλα έτσι.
Η πλατεία υπήρξε αγορά, υπήρξε νοσοκομείο και υπήρξε σύνορο ανάμεσα στην ύπαιθρο και την πόλη. Και ακόμη και σήμερα διατηρεί αυτόν τον αέρα τόπου περάσματος, που είναι ακριβώς αυτό που την κάνει ευχάριστη.
Ένα νοσοκομείο πληρωμένο από έναν έμπορο
Το μεγάλο κτίριο που δεσπόζει στην πλατεία είναι το παλιό Νοσοκομείο της Κοντσεπθιόν, του 16ου αιώνα, που το ίδρυσε ένας πλούσιος έμπορος ονόματι Ντιέγο ντε Μπερνούι για να περιθάλπει αρρώστους και φτωχούς. Φυλάει μια πανέμορφη αυλή που αξίζει τον κόπο αν μπορείς να τη δεις.
Το ότι ένας απλός έμπορος μπορούσε να χτίσει ένα τέτοιο νοσοκομείο λέει πολλά για εκείνο το Μπούργκος: η πόλη ήταν η μεγάλη πρωτεύουσα του μαλλιού, το εκλεκτό μαλλί μερινός από τη μισή Καστίλη έφευγε από εδώ με προορισμό τη Φλάνδρα, και ένας έμπορος μπορούσε να είναι πλουσιότερος από έναν ευγενή.
Για να οργανώσει εκείνη την τεράστια επιχείρηση, το Μπούργκος ίδρυσε το 1494 το δικό του Κονσουλάδο της Θάλασσας, ένα δικαστήριο εμπόρων με πραγματική εξουσία πάνω στους εμπορικούς δρόμους, στις ασφαλίσεις και στις εμπορικές διαφορές. Ήταν το πρώτο της Καστίλης.
Το νοσοκομείο έχει ζήσει περισσότερες ζωές από μια γάτα: στα τέλη του 18ου αιώνα φιλοξένησε μια σχολή ιατρικής και χειρουργικής, χρησίμευσε ως στρατώνας τον επόμενο αιώνα και έφτασε ως τις μέρες μας συνδεδεμένο με το Πανεπιστήμιο του Μπούργκος. Πάνω από πέντε αιώνες με τις πόρτες ανοιχτές.
Μη χάσεις
Το προάστιο έξω από τα τείχη
Πάνω στη «βέγα», τη χαμηλή και εύφορη γη που ο Αρλανθόν πότιζε όπως ήθελε.
Η νότια πύλη του Μπούργκος
Από εδώ έφταναν αγωγιάτες και έμποροι από τη μισή Ισπανία πριν περάσουν στην πόλη.
Ένα νοσοκομείο ενός εμπόρου
Το Νοσοκομείο της Κοντσεπθιόν, του 16ου αιώνα, που το ίδρυσε ο Ντιέγο ντε Μπερνούι. Με αυλή.
Εδώ ένας έμπορος ξεπερνούσε έναν ευγενή
Το Μπούργκος ήταν η πρωτεύουσα του μαλλιού μερινός, και το 1494 ίδρυσε το Κονσουλάδο της Θάλασσας.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Μπούργκος
Βρίσκεται στη νότια όχθη του Αρλανθόν, αν περάσεις το ποτάμι από την Αψίδα της Σάντα Μαρία και τον Εσπολόν.
Η στάση κρατά δεκαπέντε λεπτά. Είναι μια περιοχή γειτονιάς με καλά μπαρ και χωρίς ουρές, και λειτουργεί πολύ καλά ως ανάσα μετά το μνημειακό κέντρο.
Κοντά βρίσκονται το Μουσείο του Μπούργκος, στην οδό Μιράντα, και η εκκλησία του Σαν Κόσμε και Σαν Δαμιάν, η ενορία αυτής της πλευράς του ποταμού.
Συχνές ερωτήσεις
Πώς μπορούσε ένας απλός έμπορος να χτίσει ένα τέτοιο νοσοκομείο;
Επειδή σε εκείνο το Μπούργκος ένας έμπορος μπορούσε να είναι πλουσιότερος από έναν ευγενή. Η πόλη ήταν η μεγάλη πρωτεύουσα του μαλλιού: το λεπτότατο μαλλί μερινό της μισής Καστίλης έφευγε από εδώ με προορισμό τη Φλάνδρα, και για να οργανώσει εκείνη την τεράστια δουλειά το Μπούργκος ίδρυσε το 1494 το Κονσουλάδο της Θάλασσας, ένα δικαστήριο εμπόρων με πραγματική εξουσία. Οικογένειες όπως οι Μπερνούι μάζεψαν ιλιγγιώδεις περιουσίες, και με μέρος αυτών των χρημάτων ίδρυαν νοσοκομεία, παρεκκλήσια και παλάτια. Ευσέβεια, ναι, αλλά και κύρος.
Και τι απέγινε εκείνο το νοσοκομείο με το πέρασμα των αιώνων;
Ότι είχε περισσότερες ζωές από μια γάτα. Με τους αιώνες άλλαζε δουλειά ανάλογα με τις ανάγκες: φιλοξένησε στα τέλη του 18ου αιώνα μια σχολή ιατρικής και χειρουργικής, χρησίμευσε ως στρατώνας για τον στρατό τον επόμενο αιώνα και έφτασε ως τις μέρες μας δεμένο με το Πανεπιστήμιο του Μπούργκος. Πέντε και πλέον αιώνες ανοιχτές πόρτες, πάντα στην υπηρεσία του κόσμου ακόμα κι όταν άλλαζε ο λόγος. Σταμάτα για μια στιγμή να σκεφτείς όλα όσα έχουν δει αυτοί οι τοίχοι.
